My Favourite Shoes

Indiase vorsten toonden aan het begin van de vorige eeuw een grote belangstelling voor de Europese cultuur.

Halsketting; platina bezet met robijnen, diamanten en parels. Gemaakt door Cartier i.o.v. Maharaja Bhupinder Singh van Patiala, 1928

Niet alleen schilderijen, beeldhouwwerken, muziekinstrumenten, wapens en meubels maar ook sierraden en Europese kleding.
Net zoals zeldzame en wonderlijke voorwerpen uit Azië, in het Westen geliefde verzamelobjecten waren.
Voor formele gebeurtenissen, werd de Indiase elite geïnstrueerd om vooral traditionele kleding te dragen. Koningin Victoria en haar gevolg zagen de exotische volkeren van haar Rijk namelijk het liefst in romantische oosterse gewaden.

De 'Maharani Sandal' heeft een bovenkant van goud en zilver, een sleehak platform zool van kurk bekleed met rood fluweel gedecoreerd met  handbewerkt reliëf van messing met strass steentjes. Gemaakt in 1938 door Salvatore Ferragamo voor Indira Devi, de Maharani van Cooch Behar.

Westerse kleding, schoenen en handtassen

Of het nu het kopen van spiegels in Venetië was, porselein in Dresden of sieraden in Parijs, winkelen was een essentieel onderdeel van een Europese tournee.
De Indiase bezoekers wilden eigenlijk het liefst westerse kleding dragen. De kleurrijke kleding van de Indiase vorsten trok teveel aandacht. Door zich westers te kleden waren zij in staat om redelijk onopvallend te reizen.
Het sociale leven in Londen maakte ook de aanschaf van bijzondere kledingstukken zoals avondkleding noodzakelijk. Voor verwesterde vorsten was een bezoek aan Europa de gelegenheid om de nieuwste creaties van toonaangevende modehuizen te kopen. 
Westerse kleding, schoenen en handtassen, werden ook steeds meer een onmisbaar onderdeel van de 'trousseau' ( De uitzet van een bruid: kleding, accessoires en linnengoed) van een koninklijke bruid.

Rani Sita Devi van Kapurthala, ca.1935. De prinses werd in haar dagen gezien als een van de best geklede vrouwen ter wereld. Hier draagt zij een fluwelen hoofdtooi gemaakt door de beroemde Caroline Reboux en een zilvervos mantel ontworpen door Mainbocher, de Amerikaanse couturier die de trouwjurk van Wallis Simpson voor haar huwelijk met de Duke of Windsor in 1937 maakte.

Beau monde

Het Westen bood hen ook de VIP-status; maharadja's en hun echtgenotes verschenen in sociale columns in kranten en op de cover van modieuze tijdschriften. Sommige Indiase adelijke dames, zoals de onstuimige avontuurlijke Aly Khan, de onderhoudende Brinda Devi van Kapurthala (voor wie Cole Porter Let's Misbehave schreef) en de boeiende Maharani Indira Devi van Cooch Behar waren vooraanstaande figuren in de beau monde. Mevrouw Evelyn Walsh herinnerde zich de indruk die Indira Devi op haar maakte in het casino in Le Touquet in de jaren 1920:

... de meest fabelachtig mooie en jonge Indiase dame, die het langste sigarettenpijpje had dat ik ooit zag, was gekleed in een schitterende zijden sari bedekt met parels, smaragden en robijnen. Ze trok een stalen gezicht, maar had wel een stapel fiches die getuigden van haar succes en als klap op de vuurpijl had ze een levende schildpad, waarvan het schild was bedekt met drie stroken van smaragden, diamanten en robijnen, welke zij bij zich had als een talisman. Zo nu en dan kroop het schepsel over de tafel, maar elke keer pakte ze hem weer op. De menigte was helemaal gebiologeerd door haar.

Verloren gegane vorstelijke collecties

De verandering in de omstandigheden van Maharadja's van de afgelopen zestig jaar heeft geleid tot het uiteenvallen van vele vorstelijke collecties. De fabelachtige juwelen zijn grotendeels verkocht op internationale veilingen, of zijn verstopt voor de belastinginspecteur. De paleizen zijn nu vooral hotels of musea geworden en hun inhoud: schilderijen, bibliotheken en kroonluchters, auto's en kunstwerken zijn in veel gevallen verkocht om de kosten voor - of om geschillen over de erfenis af te wikkelen.
Waar alle prachtige schoenen gebleven zijn? Misschien ergens in de kledingkast van één van de kleindochters van de Maharanis.