My Favourite Shoes

Ik hoor net op de radio dat Japan opnieuw door een aardbeving getroffen is. Het epicentrum lag 117 km van de kerncentrale in Fukushima, die bij de tsunami van vorige maand zo zwaar getroffen werd. Volgens de berichtgeving heeft de centrale geen extra schade bij deze aardschok opgelopen. Voor de bewoners van het getroffen gebied moet het echter  voelen alsof ze in een horrorfilm terecht gekomen zijn. Huis en haard verzwolgen door de tsunami, wellicht familieleden en huisdieren verloren en dan ook nog het risico lopen op een flinke dosis radio-actieve straling.

Japan heeft al ruime ervaring met de gevolgen van radio-actieve straling na de bombardementen op de steden Hiroshima en Nagasaki door de V.S. in 1945.
Bijna 70 jaar later ondervindt men nog steeds de gevolgen van de atoombommen die daarbij werden gebruikt.
Bizar is het dan wanneer je ineens een afbeelding onder ogen krijgt van een paar schoenen van het merk A-bomb – inderdaad Atomic Bomb – dat een aantal jaar geleden in Osaka werd gekocht. De fotograaf van dit opzienbarende staaltje Japans relativeringsvermogen is een Nederlander, die al enige jaren in Japan woont. Hij wist mij ook nog aan de URL van een webshop , waar A-bomb verkocht worden, te helpen en meldde bovendien dat het paar van de foto geproduceerd is in Taiwan. De naam A-bomb is niet alleen op de inlegzool gedrukt, maar ook nog eens in de zool gestanst. Op een zachte ondergrond laten de schoentjes dus ook nog eens een zichtbaar spoor na; een dubbelzinnige verwijzing naar de sporen die de atoombommen nalieten?

Japanse schoenontwerpster Mika Mochuzuki

Vorig jaar ontmoetten Rena en ik op een schoenenbeurs de Japanse schoenontwerpster Mika Mochuzuki. Ik viel meteen als een blok voor haar zeer opvallende pumps van pythonprint met enorme paardenstaarten op de hiel.

Mika Mochuzuki © Schoenenmuseum.nl

Mika, een telg uit een schoenenfamilie uit Shizuoka-stad, bood me direct een paar aan voor de museumcollectie. Eerlijk gezegd had ik niet verwacht ooit nog van haar te horen, maar binnen de kortste keren ontving ik een email van haar tolk om wat douane formaliteiten af te handelen. Enkele weken later ontvingen we een doos met daarin de schoenen, een blikje Japanse kerstsnoepjes (!) en een handgeschreven kaart van Mika in schattig krom Ushi-Engels. Ze schreef dat ze zo ontzettend trots was dat haar schoenen nu al helemaal in Nederland in een museum zouden komen te staan, terwijl ze nog maar enkele jaren haar eigen lijn heeft.
Op 16 maart waren Rena en ik weer op die schoenenbeurs. Met de tsunami in ons achterhoofd keken we stiekem uit naar Mika. Ze was echter in geen velden of wegen te bekennen. Thuis zocht ik uit hoe ver Shizuoka-stad van Fukushima ligt en dat is toch een behoorlijk afstand. Op een mailtje reageerde ze echter niet en hoewel ik haar nauwelijks ken, hield het me toch bezig. Gelukkig mailde ze een week later dat ze oké was, maar erg bang omdat er een nieuwe aardbeving voorspeld werd die mogelijk haar woonplaats zou treffen. Zo’n paar schoenen krijgt dan echter toch ineens een heel andere, meer persoonlijke, lading.

Wat ik me nu bij het zien van die A-bomb schoenen wel afvraag; zouden er nu binnenkort schoenen in Japan op de markt komen van het merk E-quake, T-wave (tidal wave oftewel tsunami) of  M-down (meltdown)? Ik hoop het eigenlijk niet.


Met dank aan Kinki Rarufu en zijn vrouw voor de info over de A-bomb schoenen en aan Koen Meier voor de tweet.

Inge Specht is conservator van o.a. de schoenenverzameling van het Nederlands Leder en Schoenenmuseum in Waalwijk. Haar kennis over merken en stijlen van schoenen in het verleden en heden is groot en natuurlijk is zij zelf ook helemaal idolaat van schoenen. Inge overwoog ooit schoenen voor het Schoenemuseum met de letters SM in de zool op de markt te brengen, maar was toch bang dat dit mensen op het verkeerde been zou zetten.