My Favourite Shoes

Je hebt zo van die dagen…..en dit is er één van. Ik hol als een kip zonder kop rond, me realiserend dat ik weer eens te veel hooi op mijn vork heb genomen.

Engels jongens klompje ca.1860 © Schoenenmuseum.nl

Ja, that’s me. ’s Ochtends voel ik me net Superwoman om tegen het eind van de middag het gevoel te krijgen dat ik misschien toch wel erg veel ingepland had. Zo rond half vijf beslaat me dan een lichte paniek. Vermanend spreek ik mezelf toe: ‘rustig blijven ademhalen. Wat moet er vandaag perse af en wat kan morgen of wellicht volgende week ook nog gedaan worden?’ En dan als ik net weer een beetje licht zie gloren aan het einde van de tunnel, komt er een onverwacht telefoontje met een al net zo onverwachte vraag die ook nog eens veel beantwoordingtijd vergt. Of erger: ik delete het stuk waar ik zo op heb zitten zwoegen. Of het allerergste: een zeer locale internetstoring!

Pete Lankford, Creative Director van Timberland, en Nicoline en Chris van Y Trend Agency

The Simple Life

Op zulke momenten denk ik weleens aan hoe eenvoudig het leven in vroeger tijden geweest moet zijn. Geen telefoons, geen computers, geen glasvezelnetwerk, geen internet maar gewoon een riek, een schop of een ploeg. Hup vanuit je bed zo het land op en in plaats van een iPod op je oren alleen het geluid van de loeiende koeien en tsjilpende vogeltjes om je heen. Net als in The simple life van Paris Hilton. Al mijmerend over ‘die goeie, ouwe tijd’ zie ik vanuit het niets een paar enorm afgetrapte werkschoenen op m’n netvlies verschijnen. Niet zo charmant eigenlijk. Wat droegen Paris en Nicole eigenlijk in die serie? Vast geen klompen.

Geen werkschoen maar wel een leuk Eco sandaaltje van Timberland!

Women's Lucille serie

Of er moest een stilettohak onder zitten zoals bij Viktor & Rolf.

Eerlijk gezegd ben ik niet zo’n fan van werkschoenen. Of wás, moet ik eigenlijk zeggen want een paar maanden geleden kwam Pete Lankford van Timberland op het Schoenen Museum langs. Pete is Creative Director van Timberland Boot Company en een groot liefhebber van stoere stappers. Hij wilde graag werkschoenen uit de museumcollectie zien, het liefst die met een bijzondere maakwijze. Om inspiratie op te doen voor zijn eigen ontwerpen. We hadden een paar aardige exemplaren voor hem klaargezet. Althans, ik vond ze aardig, Pete vond ze geweldig. Vol enthousiasme bekeek hij zolen, naden, tongen, houten pennen en stiksels. Vertelde over zijn eigen verzameling. Jammer genoeg moest ik na drie kwartier naar een afspraak in Eindhoven, maar het was al genoeg om me diep te schamen voor mijn desinteresse in dit deel van de verzameling.

Kastanje fijnstampschoen, Frankrijk 19de eeuw © Schoenenmuseum.nl

Kastanjefijnstampschoenen

Tot mijn verdediging kan ik alleen aanvoeren dat ik altijd een zwak heb gehad voor de kastanjefijnstampschoen uit 19de eeuws Frankrijk. Dergelijke schoenen zouden zijn gebruikt voor het verwijderen van de bolsters van de kastanjes. Die bolsters werden verwerkt tot looistof. En de Engelse kinderschoentjes, midden 19de eeuw, vind ik ook wel schattig. Dit jongensschoentje is gedragen in een fabriek, in de tijd dat kinderarbeid ook in Europa nog heel normaal was. Maar ik vind ze wel heel lief met die versieringen in de schacht en het kleine knoopje. Zou ik best mee kunnen leven in mijn eigen versie van The simple life.

Inge Specht heeft waarschijnlijk op haar werkplek meer schoenen staan dan wie dan ook in Nederland. Dat is niet zo vreemd als het lijkt want zij is conservator van o.a. de schoenenverzameling van het Nederlands Leder en Schoenenmuseum in Waalwijk.