Moonboots, dat waren toch die belachelijke dingen die in de jaren tachtig zo in waren? Van die enorme schuiten, knalroze, of helemaal van goud. Vormeloos en vooral dik en lomp. En heel erg in de mode. Alleen, waarbij? Bij brede schoudervullingen en bandplooibroeken, kan ik me voorstellen. Zoooooo jaren tachtig dus, die dingen.
Nu, dertig jaar later, hebben ze de afgelopen weken weer flink het straatbeeld bepaald. Steeds meer meiden zag ik er op rondsjokken, jong en oud. Geen wonder, we hebben een nogal ijzige winter achter de rug. Ik hield het hardnekkig bij mijn legerkisten, gingen nog prima mee en ach ja, die verdomde winter duurt hier toch nooit lang.
Maar nee hoor, het houdt maar aan. Opnieuw hebben we een dik pak sneeuw. En langzaam maar zeker begonnen die verdomde moonboots bezit van mij te nemen. Toch best wel leuk, die sneeuwschuivers. Lekker warm ook, handig om mee door de sneeuw te ploeteren. Dus ging ik op een zaterdagmiddag de stad in, op jacht naar moonboots.
![]() DC Snow Boots £84,95 bij quiksilver-roxy.co.uk |
Woonwalk
Nergens meer te krijgen! Of dan tenminste niet meer in mijn maat. Het internet op dan maar. Niet meer leverbaar in die en die maat, stond er op de meeste sites. Marktplaats! Helaas, gereserveerd, stond er bij de moonboots in mijn maat. Al surfend kwam ik erachter dat ze ook wel winterlaarzen genoemd worden. Er zijn wel verschillen, maar ach, daar let ik maar even niet op. Moonboots is zo’n benaming die tot de verbeelding spreekt. Stukje nostalgie en het idee dat je ermee naar de maan kan. Of tenminste soepeltjes de moonwalk van Michael Jackson kan dansen op die dingen. Affijn, na een dagje winkelen en surfen belandde ik gefrustreerd bij de slager. Ik kon nog net voor sluitingstijd mijn boodschappen halen. De moonboots waren niet voor mij bestemd, zo piekerde ik somber, al starend naar de rookworsten en het katenspek. Stom land, stomme sneeuw, stomme kou. Er kwam een man binnen met zijn kleine dochtertje.
En mijn oog viel er meteen op… het wicht droeg moonboots. Kleine, suikerzoetrose, dikke gewatteerde sneeuwschuivertjes. Dat was de druppel. Vol agressie volgde ik haar bewegingen op die kleine moonboots. Ik had nergens anders meer aandacht voor. Het is niet eerlijk, gromde ik van binnen, niet eerlijk! De slager verstoorde mijn doemdenkerij met de vraag wat het wezen mocht. Moonboots! Zei ik hoopvol. Iedereen staarde naar me. Het lukte me nog net om tenslotte een rookworst te bestellen en met dat ding onder de arm verliet ik grommend de winkel. Moonboots zijn niet alleen zooooo jaren tachtig maar ook zooooo 2009. Zo, lekker puh!
Snowjoggers €100,-

geschreven door fien, februari 11, 2010






